Wystawa | Wnętrza
Wystawa|Wnętrza; Muzeum Stanisława Staszica, ul. Browarna 18; otwarcie wystawy 19 kwietnia godz. 18:00; wystawa będzie prezentowana w kwietniu i w maju.
„Wnętrza”
Paulina Rymarkiewicz urodziła się w Pile. W latach 2016-2021 studiowała na Wydziale Malarstwa i Rysunku Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Tytuł licencjata za pracę „Sztuka jako lekarstwo na nieśmiałość i nadwrażliwość” uzyskała w 2019 roku w XI Pracowni Malarstwa pod kierunkiem prof. Marka Przybyła. Dyplom magisterski „Sennik malarski” zdobyła w 2021 roku w VI Pracowni Malarstwa pod okiem dr hab. Tomasza Kalitko, specjalizując się w malarstwie sztalugowym. W roku 2023 ukończyła studia podyplomowe z grafiki artystycznej na Wydziale Grafiki i Komunikacji Wizualnej UAP. Artystka zajmuje się obecnie malarstwem, rysunkiem oraz sztuką komiksu.
Tytułowe „Wnętrza” to przestrzenie ukryte, niezależnie czy mowa o wnętrzach fizycznych czy też mentalnych. Wnętrze człowieka to miejsce, w którym zachodzą procesy autorefleksji, analizy relacji ze światem zewnętrznym czy też przeżywanie emocji; to przestrzeń, w której tworzą się zarówno sny, jak i lęki. Podobnie dzieje się z wnętrzami mieszkalnymi, które stają się naszym mikrokosmosem, gdzie kłębią się i odtwarzają nasze prywatne historie.
Istotę dwudźwięku owego pojęcia „wnętrza” oddaje seria narracyjnych ilustracji cyfrowych Pauliny Rymarkiewicz. Jaskrawe, niezwykle precyzyjne sceny stworzone przez artystkę swą konwencją formalną nawiązują do maniery komiksowej, choć znamienną ich cechą jest równoczesna rezygnacja z fundamentalnej składowej komiksów – dymków dialogowych. Artystka aktualizuje tę konwencję artystyczną i z pełną mocą uwypukla wizualny potencjał obrazu jako komunikatu. Rymarkiewicz odziera również swoje komiksy z mitu bohaterskości: postacie obecne w jej pracach to przeciętni ludzie zanurzeni w rutynie dnia codziennego. Jeśli przywdziewają oni bohaterskie szaty, to nigdy z uwagi na posiadanie nadludzkich umiejętności, lecz z powodu „Karnawału”. Charakter tych przedstawień ujmuje trafnością obserwacji subtelnych stanów i napięć emocjonalnych, a w rozgrywających się zazwyczaj w przestrzeniach domu scenach to właśnie poprzez aranżację wnętrz, ich styl oraz wyposażenie zrozumieć możemy właściwy kontekst opowiadanej przez autorkę historii. Nagromadzone przedmioty stają się równorzędnymi aktorami przedstawień – pełnią funkcje dopowiadające i ukazują swoją performatywną rolę. Tworzone w ten sposób obrazy przestrzeni uzewnętrzniają wnętrza ludzkich przeżyć, w tym doświadczeń samej artystki.
Aleksandra Czarny
Piła, marzec 2024
